تو دیگه یه نی نی شیرخوره نیستی

خدایا احساس میکنم تونستم از پس این وظیفه که شاید یه لطف و نعمت آسمانی بود بخوبی بربیام. تو خیلی کمکم کردی تا این دو سال از کودکم نعمت شیر مادر رو دریغ نکنم.

  10 دی ماه یعنی 18 روز قبل از روز تولدت    تصمیم گرفتم از شیر بگیرمت. اقرار میکنم که روز       پراسترسی رو گذروندم، از عکس العملی که نمیدونستم چیه ، و شاید یه مقدار دلسوزی بی مورد ( اما مادرانه ) . از اینکه کم غذا شده بودی و خودت رو شدیدا وابسته به شیر کرده بودی ناراحت بودم و همین باعث شد که چند روز هم زودتر این کارو بکنم.

فقط بار اول گریه کردی و برخلاف توقعم خیلی راحت با این موضوع کنار اومدی که من این رو هم معجزه خداوند میدونم. 

الان گاهی وقت خواب بهانه میگیری و بداخلاقی میکنی ولی بقیه وقتا نه ....

امیدوارم ازین به بعد شیمکوتر  بشی و یه کمی هم تپل مپل.